De afgelopen weken is veel informatie over demonstraties tegen de misdaden van het regime in Myanmar (Birma) naar buiten gekomen via internet. Omdat er weinig officiele journalisten worden toegelaten, is het nieuws dat we zien in de kranten vooral naar buiten gebracht door gewone burgers.

Wat ik al even vreesde, is helaas gebeurd. Het internet is nu volledig afgesloten voor burgers van Myanmar.

De afgelopen weken, en eigenlijk jaren, heeft het mij verbaasd hoe veel informatie uit Myanmar via internet naar buiten kwam. Toen ik bijna 4 jaar geleden een aantal weken in Myanmar was, werd het internet zeer streng gemonitord. Na veel proberen is het me gelukt een bericht te sturen naar het thuisfront via een obscure blog-site. Bij andere websites kreeg ik de volgende melding (foto uit internet-cafe Yangon, 2004):

Gisteren las ik in de krant dat sinds het wegsturen van een van de bestuurders van het land in 2004, men het internet niet meer onder controle heeft. Dit verklaart dus blijkbaar de vele lekken van de afgelopen weken en de noodgreep van nu.

In de NRC van een aantal dagen geleden sluit men af met het citeren van een expert :

Kan de junta in Birma het internet helemaal afsluiten van de bevolking – een situatie zoals die bijvoorbeeld in Noord-Korea bestaat? „Theoretisch kan het”, zegt Pickering. „Maar als we opeens niets meer horen uit Birma, zou dat juist tot grote ophef leiden in de internationale gemeenschap.”

Laten we het hopen… Ik ga voor de eerste keer in mijn leven protesteren morgen voor de vrijheid van een van de vriendelijkste volkeren die ik mijn leven ontmoet heb. (Als VVD’er tussen de Jonge Socialisten op De Dam, Amsterdam, 29 september, 12:30).